Aynanın karşısındaki adamım
Öyküleri biten insanlar yansıyor yüzüme
Evlatlar kesiliyor sütten usulca
Ayrılıyor yollar anarahminden
Çıplak kalıyor yorgun ayaklarım ayrılınca
Dizeler örüyorum çiçeklerden
Kafiyeler dokuyorum tenime
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta