Zaman yine bildiği şarkılarla geliyor,
Sararmış yaprakların, dudaklarda matemi.
Hatıralar, hayatın her anında inliyor.
Evvel zaman içinde ahbabı dost bilirdik,
Oysa şimdi onlar da ahımızı dinliyor.
Söyle teselli kuşum, bu hal seni tutmasın.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta