sattı çiftini çubuğunu,
doldurdu tıka basa bavulunu,
tuttu İstanbul'un yolunu,
arkasına bile bakmadan.
görmüştü kaç kez filmde,
taşı toprağı altın şehirde,
Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




Bir film karesi izledim bu güzel şiirle..Her birimiz o film karakterlerinden biri olabilirdik.Ta en başında , öğrenciliğimde farkettim 'İstanbul'u özlemenin'
doyumsuz bir güzellik olacağını..Doğru bir seçimmiş ki,doyamıyorum İstanbul'u özlemenin güzelliğine..
Tebrikler
Mim Kemal Ertuğrul
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta