Var gücüyle değince güneş şafağın tenine
Akşamdan kalma düşler kaygıyla dövülünce
Azarlanınca uykusuz kirpiklerim gecenin gözleriyle
Biraz daha büyüyünce yaşamak zehri kanımda
Ve mahzunluğu çökünce toprağıma kavruk yazların
Adımı kazıyıp sarımtırak kağıtlardan
Alıp gecenin ağzındaki acımtırak tadımı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta