İklimin ılımanlaştırdığı sokaklarda duran bir sokak lambası yaydı buhranlarını fezaya,
Sokaklarda dolaşan gnostik anarşist gencin hayallerinin ufkunu yakalayamayıp düştüğü ezaya,
Alınması mucip olan bir gece lambası altında çalışan işçilere verilen bir şeref selamına,
Zoraki anlatılagelen bir hikayenin sonundaki aşıkların buluşması kabilinden ferahlıyan yürekler namına,
Gönül buhurdanlarının yakıldığı yakomuzun buğusundan tutuşan kalplerde oluşan son veda zammına,
Su aramayan bir burjuvanın gönlünde kalan son insaf parçacıkları arasında oluşan yalnızlık serabında,
Durağan elbiselerin arasından ilerleyen bir canlılık veritesinin solukları etrafımda bir sonsuzluk meclisi,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta