Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Denizleri bazen selden azgın mı
Bazen sakin, ölülerden düzgün mü
Gün batarken kahve gözlüm üzgün mü
Gözüm emanet sana gizlişehir.
tebrkler
kutlarım tam puan
tebriklerimle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta