Gizli Yara Şiiri - Esma Özdemir

Mavi gökyüzünde
Umut içinde süzülen
Beyaz bir güvercinim ben!
Ne kadar düşsem
Üstüne insanların
O kadar yaralanıyorum!
Ama artık akıllandım!

Bazen o gizli hançerleriyle
Öyle bir vuruyorlar ki
Kanadımın arasından
Kalbime kadar işliyor!
Yüreğimin acısından
Dönüp bakamıyorum
Bir an olsun
Kafamı kaldırıp da geriye
Soramıyorum!

Yaramı kanadımın altında
Saklıyorum hep!
Ne kadar yıkılmış olsam da
İhanetin acısıyla
Hesap soramıyorum!
Diyemiyorum
Ben öyle kimseye
Büyük İskender gibi...
Sırtımdan hançerlenirken
Kan revan içinde...
Şaşkın gözlerle o an
Dönüp dostuma;
Sana mı aitti o eller
Gerçekten?
Sen de mi Bürütüs!
Canım...
Sen de mi?..
İnanamıyorum!