05.04.1986 - GAZİANTEP
Sevgi çiçekleri ki güven ikliminde açar,
Güvenin olmadığı yerden yalın ayak kaçar.
Sen hep cümlelerdeki gizli özne gibisin,
Görünmüyorsun; ama aşikârsın, bellisin.
Özgürlüğü kuşlar koydu şu aklıma,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta