Senin gözlerin, derin ve değişken bir okyanus. Bakışın bazen sığ, ışıkta parlayan bir sahil suyu gibi masum ve neşeli. Bazen de, fırtına öncesi bir deniz gibi koyu ve anlaşılmaz. Her zaman sana doğru yüzüyorum, kıyıya çıkma niyeti olmaksızın. Çünkü biliyorum ki, senin derinliklerinde kaybolmak, benim en büyük keşfim. Kimse bilmiyor o okyanusun dibinde neler sakladığını; eski gemi batıklarını, mercanlardan örülmüş bir gizemi. Ben bilirim. Ve o sırrı, bir deniz kabuğu gibi kalbimin en kuytu yerinde saklarım. Benim aşkım, sadece sana açık olan o gizli okyanusun haritasıdır.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta