Enkazın altından bir kitap çıkar,
Sayfaları sararmış, zamanın izini taşır.
Her kelime, bir çığlık, bir feryat,
Gizli kahramanlar, içlerinde saklı.
İçimden bir umut akar, gölgeler arasında,
Bir el uzanır, adını bile bilmediğimiz bir kahraman.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta