çok sessizim, günlerdir pek bağırmadığımı anladım. neden böyleyim biliyorum.
bağıran benden en çok ben korkuyorum. sabah yine hiç acelesi olmadan gelip
duracak kapıma.
'umut ölünce insanda ölür'
sabah kar yağmış ve neden bu zamanı beklemiş biliyorum. kar en çok mart ayına
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta