Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hanmışsın sen bir, çile gerçeğe değer.
Değer vermezdim, önce bilseydim eğer.
Bunca çile, kefen bezi içinmiş meğer.
On iki metrecik, kefen bezli dünya.
dünyayı anlamak yada içindekileri anlamak çok güç sevgili dost haklısınız bu güzel dizeler için çok tşk ederim tebrikler
Yüreğinize kaleminize sağlık
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta