Dondurucu soğuktu o gece elim dışarıda sadece tutmakla meşgul ateşli bir aygıtı.
Yürümek saçmaydı kaymak en uygunu ve kaymak gibi yollar beklememişti ateşten adımları.
Toplanma vakti gelmişti hayalet vadisinde ve tek bir saçma saniye fazla yapay ışığında sahte bir baharın.
Hızlı ve dengesiz, dingin ve aceleci, saçma ve bir o kadar mantıklı adımlarla gerçek bir festivale,
Ne yazık ki sürünmem gerekti, hayat yansıdı emir koyanların kitabından.
Yüz üstü düştüm yolda dondu kanım, yine tuzak kokusu doldu beynimin lobuna.
Engellendim festivale son yokuşta, engelli olan vücudumun bir parçasıydı sadece.
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta