Gizli Bütün Alemleri

Manayı gören dilim, sırra bürünmüş sözüm
Can içinde can olan, özü ateşten közüm
Ten kafestir bana, cihan olsa da düzüm
Ben sığmadım cisme, nahiyesi sakınmaz bana

Canım deriden soyulup, gözden içeri
Ne Arş bana uzak ne de kürsî geri
Zerrede güneşi gördüm, damlada deryayı
Okudum âlemi baştan başa sır gibi bana

Ne cennet isterim ben ne de hûri hayali
Zâhid sanır beni kâfir, cahil bilir vâli
Bilmez ki bu beden Hakk’ın bizzat cemâli
Surette kul görünürüm, mânâda sultan bana

Etim kemik değil yalnız, nurdan örülmüşüm
Bir nefeslik can için bin canı görmüşüm
Cellât ip uzatsa da ben çoktan gülmüşüm
Çünkü ölüm dedikleri perdeymiş bana

Ey akıl, bu kapıda dur, geçme ileri
Bu yol aşk yoludur, yoktur geri
Bir katre kanımda gizli bütün âlemleri
Beni bir harfte okudukları, bir nokta bana