Suskunluğumda çağıl çağıl bir ırmak gizli.
Çavlanlarından sen dökülürsün,
kimseler bilmez..
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Susuyorsam, bu halimi seni unuttuğuma, artık seni sevmediğime yorma sakın. Çünki, suskunluğumun ardında gizli olan çağıl -çağıl ırmağın çağlayanlarından sen dökülürsün de kimseler bilmez, kimseler görmez-göremez..
ÜSTADIM, MÜKEMMEL ŞİİRİNİZE VE İFADE GÜCÜNÜZE HAYRAN OLMAMAK NE MÜMKÜN.. /
KUTLARIZ- YÜREĞİNİZE SAĞLIK./n.a.
az laf çok iş,,alkış
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta