Hiçbir şey gizleyemedi ki seni benden
Ne beyaz örtülü yollar
Ne örtüden sıyrılmış zambaklar
Ne de nargile keyfi yaşayan dumanlı dağlar
Çakan şimşeklerle ahbab olduk
Sırf bu yüzden işte...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok güzel bir restleşme geleceğe umutla yürüyüş
ve insanın kendine öz güveni'ni pekiştiracak geçmişe takılıp kalmadan,hayatın devam ettiğini ve yaşamaya değer olduğunu satılarında gizlemiş'siniz mükemel.dostum yolun açık olsun.
Güneşi çağırdık yarım kalmış yolculuğundan
Aşkın zehrini akıttık küflü bir şırıngadan
Ayrılık yağmurlarını zemzemle yıkadık
Sen kokan burcu burcu hayattan
Zamana karşıysa savaş açtık bazen...
************
Anlatımı güzel bir şiir.Tebrikler........
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta