Gizlenen hitap Şiiri - Beyza Kaya

Ey nârların diyârı,
Saçıl gergef misâli cihâna;
Elvedâ sözünden dokunan
Derin bir bûse gibi…

Gözlerimiz tîreleşti — neredesin?

Ilık düşlerimize peydâ olan
Kar taneleri
Eridi bir bir;
Zamânı dolduran o zamansızlık
Bir demde öldü.

Firkat tükenir, şebâb geçer;
Söyle, kimlesin?

Toprağında raks eden
Katre-i bârân akarken
Derûnumuza,
Uyanırız derin uykulardan
Kan-ter içinde,
Hayal meyal
Tiryâk sanarken içilen konyak misali..

Sen —
Rüzgârlarla gelen,
Ser-ângüştlerimize değin
Nümâyân olan his kıvılcımı
Uçan kuşlara ortak olan şenlik
Gülün içinde nümâyân olan hüsn

Nasıl bir sûz içindesin, söyle?

Mehtâb vurur ruhsârımıza,
Nâlelerden sînesi yarılır semânın;
Âşıklar mest olur feryâdımızla,
Âşık olmayan dahi aşka gelir.

Ey gizlenen hitap,
Ey derûnumuza mündemiç sır —
Neredesin?