İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Yalnızlığımıza her dokunduğumuzda daha da derinlere ineriz...Bazen çıkmakta zor oluyor hani uzatılan bir el olmadığı sürece..Oldukça etkileyici bir anlatım...Yüreğinize ve emeğinize sağlık... Tam puanımla kutluyorum...Ve listeme alıyorum bu güzel şiirinizi...
YALNIZLIĞIMIZI PAYLAŞAN SADECE HAYALLERİMİZDİR.. DÜŞLERİN ÜŞÜMESİN DOST KALEMİN HİÇ SUSMASIN HARİKAYDIN KUTLARIM EMEĞİNİ. SEVGİYLE KAL..ESEN KAL...10*****************P
Yalnızlık, tek kelime ama söylenişi ne kadar zor.
Birol Hepgüler.
kısa ve öz bir şiir olmuş yureğinize sağlık
gizemi olmasa ne kıymeti olurdu yalnızlığın..
selamlar.
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta