Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Gün batar hasretin çöker içime
İz bırakır yokluğun yaralar yüreğimi
Zamana yenik düşerim her yokluğunda
Erir yüreğim harlı ateşlerde sensiz bir çare
Mutluluklar sensiz beni terk etmek üzere hadi yalvarırım durma uzat ellerini dokun yüreğime
çok anlamlı ...böyledir işte yaşamanın anlamı
umarım anlaşılırsınız çok beyenerek okudum kısa şiir yazım çok şey anlatmak bu olsa gerek saygılarımla
müzeyyen başkır
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta