Giz Şiiri - Deniz Sarıkaya

Bir giz ki gözlerinin ardındaki düş
Gelir de yitik ülkeme,
hanemde güller devşirir.
Yüz bin yıllık yalnızlığa kuşanmış acılar
barış olur, türkü kokar göğsümde.
Elbet susamış özgürlüğe gövdem,
âb-ı hayat olur;
besler rahminde toprağın o pak filizini.
Nicedir dumansız evler,
ocaklarında sevda tutuşturur.
Halaylar çekilir, sofralar kurulur,
iğde kokulu sabahlar uyanır
umut ile, can ile.
Müptela kadere, gayret.
Gayrete elbette kader,
dağılır bu sis,
bu bilmece.
Bir giz ki gözlerinin ardındaki düş…
Sessizlik çekilir duvarında gecekondunun,
yalnızlığında sokağın,
riyasında yalanın.
Söz mavi elbiseler giyinir,
toprak başaklarla hemhal,
yıldızlar yorgan.
Ve içinde yok hiçbir çocuk aç…