Dert oldun içime söyleyemem.
İşaret parmağı dudaklarımda aşkın,
Konuşamam…
Gözlerim suskun,
Aklım suskun,
Düşlerim yorgun.
Öyle bir sır ki, kimselere diyemem.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta