Her sabah bedenime zorla kendimi giyiyorum
Ya nefesi unutuyorum takmayı boynuma
Ya da aydınlığı köhne ruhumda unutuyorum.
Her sabah bedenime zorla kendimi giyiyorum
Ya neşeyi sürmeyi unutuyorum gözlerime
Ya da huzuru yarı ölüm uykumda unutuyorum.
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta