Kulağımda çanlar çalıyor ölüm müzigimin dansıyla savruluyorum
Girdaplarımın içine sıkışmış içimdeki operadan çığlıkları duyuyorum
İdam mahkumuyum ben giyotine giderken sessizligin en derininden
Gözlerim tanrıyı kulaklarım gürültüyü bedenimin inkarsızlığıyla dalıyorum
Bir sonsuz bekleyiş bu bilinmez diplerdeki yanlızlığım ve ben.........?
Gecenin karanlığı yüz tutmuş giyotin fırçalarıyla boyanmış bedenim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta