Benden artık ne köy olur ne kasaba...
Kendi halimde sallanıyorum, yapayalnız,
Bırak beni derinlere,
Bir kırık tekne gibi kıyında demir atmış
ölürüm ben,
Hiçbir yere de gitmem,
dalgaların dövmelerine, itmelerine aldırmadan,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



