Gittin Gideli.! Şiiri - Kemal Hacıismail ...

Sen gittin gideli, gecelerim sessizliğin en koyu rengine büründü. Duvarlar bile adını fısıldarken , sensizlik geceyi daha da karartıyordu,
Bazen sızım sızım sızlıyor içim, Sonra fısıldıyorum kendime: "Değmezdi..." ..." Şimdi söyle bana; Bensiz bir bahar mı yaşıyorsun orada, Yoksa zamana küsmüş bir mevsim gibi bekliyor musun?
Sen gittin gideli, Takvimlerim hep kış, güneşim sürgünde. Hani bir zamanlar ömründüm senin? Bak, hatıraların bile kabuk bağladı, Yokluğun artık canımı yakmıyor
Sen gittin gideli, Gitmekle bittiğini sandığın o gün, Ben küllerimden yeniden doğdum sana rağmen. Şimdi acımı susturup, izlerini siliyorum. Seni bu denli severken gidişin var ya; Sadece değersizliğini fısıldadı bana.
Olur da bir gün dönmek istersen; Sakın ha gelme! Sen gittin gideli ben, Sana ait ne varsa, gömdüm toprağın en derini
Sen gittin gideli, "Şimdi ne adının geçtiği sokaklarda gölgem ürperiyor, Ne de fırtınalı gecelerde gözlerim o eski limanı arıyor. Sen kendi yarattığın o soğuk yalnızlıkta üşürken, Ben, beni bıraktığın o yangından yepyeni bir gökyüzü doğurdum. Artık ne bir sitem var içimde, ne de yarım kalmış bir yara; Bu sana son vedamdır; ne bir gölge bırak arkanda, ne tek bir nokta."...