İstanbul da yine yağmur var
Yalnız başıma sokaklardayım
Mevsim sonbahar bende efkar
Sararıp dökülüyor cılız yapraklar
Hafiften bir çisenti ahmak ıslatan
Adım adım peşimde bir gölge gibi
Aynı bıraktığın gibi, aynı yerdeyim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta