Gittiğinden beri; Bütün işim seni sevmek başka bir işe yaramıyorum. Kimseyi sevemem, özleyemem hiç, oturup düşünürüm sadece düşünürüm. Öyle çok şey düşünürüm ki kendimi düşünmem hiç. Sürekli seninle ilgili şeyler oynatırım aklımdaki medyada, oynatırım tam öptüğün yerde ‘’Pause’’ yaparım.. Kalırım saniyelerce,dakikalarca,saatlerce.. O anı hafızamdan silemiyorum, çok büyük yer kaplıyor çok..
Gittiğinden beri; Sürekli sayısal loto oynuyorum, iddaa oynuyorum, milli piyango bileti alıyorum kendime. Bir gün zengin olacağım ve senin yanına geleceğim. Çünkü nereye gittiysen artık, hiçbir otobüs beni oraya götürmüyor. Bulamıyorum seni dünyanın hiçbir yerinde, hiçbir ülkesinde, hiçbir şehrinde, hiçbir sokağında..
Çocukluk yapma artık, çanak çömlek patladı.
Çık neredeysen..
Gittiğinden beri; İnsanları mutlu etme yollarını arıyorum, çünkü biliyorum mutluluk diye bir şey var, bazı insanlar olabiliyor ve ben o bazı insanlar içerisinde değilim. Geçenlerde el ele yürüyen bir çift gördüm gittim yanlarına ve dedim ki; ‘’Allah razı olsun, acıma acı kattınız..’’ Biraz garipsediler, tuhaf bir ifadeyle baktılar. Acıdılar sanırım bana, üzüldüler. Halimi gören üzülüyor işte.. Ama olsun olsun yıkılmadım.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta