Gittin
Yüregimdeki kum saatini sensizliğe ters yüz ederek gittin.
Önce gözlerim öksüz kaldi yoklugunda.
Sonra, nefesinin o bugulu sicakligindan mahrum kalan evimin rutubet kokulu duvarlari...
ürkek ve çaresiz bir çocuk gibi savrulan kalbini cebine koyup, gittin.
Susardik bazen
Akildisi bir hizla devinen imgelerin ortasinda,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta