Gittin
Yüregimdeki kum saatini sensizliğe ters yüz ederek gittin.
Önce gözlerim öksüz kaldi yoklugunda.
Sonra, nefesinin o bugulu sicakligindan mahrum kalan evimin rutubet kokulu duvarlari...
ürkek ve çaresiz bir çocuk gibi savrulan kalbini cebine koyup, gittin.
Susardik bazen
Akildisi bir hizla devinen imgelerin ortasinda,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta