Gittiğini gördüm.
Gözlerim karlanmış televizyon gibi
ne gördüğünü anlamıyordu.
Uzaklaşan bir karartı canımı kayalara çarpa çarpa bedenimden ayırıyordu.
Kulaklarım ibresi kaymış bir radyo gibi
duyduklarını idrak etmeye çalışıyor,
beyin loplarım hiçbir frekansa uymuyordu.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta