simdi sen olsaydın yanımda ruzgara kapılmıs gıbı
sehretseydım ufukları bır yelkenlıde senle olsaydım
sen gıttıgınde anladım yoklugunu
gözlerın aklıma her geldıgınde bıcak gıbı
kesılen nefesım oluş senı ne çok sevdıgımı ben senı degerını
gıttıgınde anladım
uzak oluşun kollarımda olmayışın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta