Gittiğinde acılarım kalemin ucunda kadı.
Bu kaçıncı öğün sancıydı bilmiyorum
Savurdu beni fırtınalar
Gözyaşlarının yağmur tanesi olup damlarken omzuma
Zehirledi beden mi
Kanım dondu canım yandı
İsyanlarım sessizliğe gömüldü
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta