Gittiğinde acılarım kalemin ucunda kadı.
Bu kaçıncı öğün sancıydı bilmiyorum
Savurdu beni fırtınalar
Gözyaşlarının yağmur tanesi olup damlarken omzuma
Zehirledi beden mi
Kanım dondu canım yandı
İsyanlarım sessizliğe gömüldü
“Bize ne irs-ı peder, ne servet ü ne cah kalmıştır,
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled
Devamını Oku
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta