Kendimden nefret ettiğim zamanlar oluyor.
Sırf bunca şeye rağmen,
Hala bir umut gözlediğim
Sende yarım kalan şeyleri
tamamlamak için.
Nedense uzak tutamıyorum kendimi senden
Gururu için her şeyden vazgeçen ben
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Teşekkür ederim efendim.
Duygu yüklü şiirinizi
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
Teşekkür ederim efendim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta