sen bir bilsen
sensiz kalmayı
enkaz gibi bu şehirde
ve ısıran lambaları
o batan, o kulağımı yırtan
sirenleri trenleri vapurları
battımı batar işte
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sevgiliye duyulan hasretin derinliği çok hoş işlenmiş şiirinizde...Sevgilinin bir insanın hayatında ne denli önemli bir yeri olduğu da güzel vurgulanmış dizelerinizde....Bana güzel bir şiir okuttuğunuz için teşekkür ediyorum size...Tebrikler...Sevgimle...Hüseyin Erdoğan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta