Senin kara toprakla buluştuğun gün,
Gözyaşlarımızın sel olup aktığı, Oymalıtepenin sana
ağladığı,
Trabzon’un hüzünlendiği, bulutların ağladığı gün.
Sen giderken bütün sevenlerin gözyaşlarına boğulurken,
Güvercinler de minareden sıraya dizilmiş ağlıyordu.
Dağlar bir başka hüzünlüydü. Sincankaya boynunu
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta