Nice düzlerim yokuşa meyillendi dizlerim na takat…
Kısaldı onca uzun yollar, yinede yürümez mecalim fakat…
Ummazdım bu yoldaş elinden, açıktan yedim bir tokat…
Hiç acımadan nasılda vurup gitti gençliğim…
Bükülmez dediğim bileğim, ihtiyarlığın önünde büküldü…
Ömür baharı geçtiki, nice şebnem, gülüm yere döküldü…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta