Sonbahar akşamında kırılmıştı umut dolu dallarım.
Şimdi hangi mevsimden yüz bulup da yaşasın sol yanım?
Umarsız bir halim kaldı bir de aşağılık birkaç zaafım,
Ağarmaktan yorulmuştu bu yüzden dökülüyordu saçlarım.
Ellerimi geçtim, mürekkep dahi sigara kokardı,
Her şey, benim yüzümden benliğini kaybedecek, ramak kaldı.
gittiğim bütün hekimler aynı şeyleri söylediler
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'
Devamını Oku
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta