Anasını bellediğ’min dünyası,
Yoksulun yüzüne gülmedin gitti.
Çürümüş temeli, bozuk mayası
Hep eyvallah dedim de bilmedin gitti.
Ne ettimse sana yaranamadım,
Koca kâinatta barınamadım,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




bu adil olmayan şu dünyaya yazdıkların az bile olmuş anladığım kadariyle seni üzmüş şimdi inşallah iyisindir eline yüreğine sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta