Şimdi bulutlarım öfkesini dağlara vuran bir yağmur.
İlk düşüşüm, ilk düştüğüm sen olsun isterdim.
Ve sel olsun, yüreğine boşalan.
Sonra sularımla yıkamak isterdim hayallerini.
Kirletilmiş bir top karanfilin benzine dönünce tenin.
Biliyorum, varlığın oyalarken diğer hayalleri;
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta