Oturdu kalbime, ada gibi, bir kara parçası
Ağlayarak tutarım göğsümde, gitmesin benden
Sevdiklerim var, derin sızılarında
Ölürüm de kimselere, vermem acımı!
Ölüm diye sunsa da, Azrail ilacımı.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta