Oturdu kalbime, ada gibi, bir kara parçası
Ağlayarak tutarım göğsümde, gitmesin benden
Sevdiklerim var, derin sızılarında
Ölürüm de kimselere, vermem acımı!
Ölüm diye sunsa da, Azrail ilacımı.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta