duygularım kar fırtınasında parçalandı,
yıkıldı evim barkım; kör kurşun kapıma dayandı,
hayallerim uçuştu bir bir eteklerimden;
avuçlarımda senden silik bir koku kaldı...
hoyrat mevsimler tükendi benim şehrimde,
kimsesiz kimseler bir bir uyandı,
sabahlarda oldu elbet akşamlarda;
benim dünyam gecelerden arta kalandı..
ne mapuslar eskittim bitik yüreğimde,
zincire vurdum bedenimi kendi ellerimle,
kan revan içinde bitap düştüm, can çekiştim;
çığlıklarımda boğuldum kendi sessizliğimle..
suskun kalışımla yaktım tüm ağıtlarımı,
tüm feryatlarımı son tebessümüme sakladım..
ne sana gitme diyebildim;
ne de gitmeni istedim...
Şimdi en açık renginde gözlerin
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Şiir gibi bir şey seninle yaşamak
Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin
Devamını Oku
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Şiir gibi bir şey seninle yaşamak
Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta