Kanı kalbimde aşkın,
Temiz berrak ve taşkın,
Akıp dururken şaşkın;
Gölgen ona düşmeden
Gitmem gerek.
Esaret mi nasibi?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiiriniz gerçekten güzel olmuş, yüreğinize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta