Gidiyorum sevdiğim...
bir sonbahar akşamında
kırık dökük kalbimide alıp yanıma
sensizce ve sessizce gidiyorum...
Gidiyorum işte...
Telaşlı bir kalabalığın orta yerinde
kapatıp gözlerimi kimse yokmuşçasına
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta