Gitmek Zordu Ama Kalmak Da Değildi

Gitmek Zordu Ama Kalmak Da Değildi
Kalakaldım…
Ne bir adım ileri,
Ne bir adım geri.
Bir yerde duruyordum;
Seninle benim aramda
Hiçbir yere varmayan bir yol gibiydi bu hâl.

Gitmek…
Düşündüm,
Yüz kere, bin kere.
Ama sonra bir kelimene tutundum hep,
Bir bakışına,
O da kırık dökükken bile umut sanıldı gözümde.

Gitmek zordu…
Çünkü gitsem,
Sanki seni kaybedecektim.
Ama kaldıkça
Daha da kendimi yitiriyordum.
İkisi arasında sıkışmış bir kalptim,
Atmakla atmamak arasında
Yorulmuş bir kalp.

Sen beni sevmedin değil,
Ama eksik sevdin.
Ben seni sevmedim değil,
Ama fazla sevdim.
Bu dengesizlikte
Kimse duramaz uzun süre…
Ben de duramadım.

Sana her yaklaştığımda,
Bir duvar koydun aramıza.
Ama gitmeme de izin vermedin.
Ben orada,
Bir eşiğin ucunda
Yıllarca dengede kalmaya çalıştım.
Düşmedim ama yürüyemedim de.

Ve sonra anladım:
Bazen en acı olan gitmek değilmiş,
Kalmakmış.
Göz göre göre eksilmekmiş.
O yüzden...
Gitmek zor değildi artık,
Kalmak da değildi.
Zor olan,
Ne yöne yürürsem yürüyeyim
Senin gelmeyecek olmandı.

Şiir Hamit Atay