Ayaklarım zincir mi, yoksa kanat mı takacak?
Ruhum düğümlenmiş, bende iki ihtiyar.
Gitmek bir fısıltı, rüzgârın sesi,
Arkasında bırakmak o sessiz vedayı.
Yeniden doğuşun vaadi, taze nefesi,
Ama yürekte taşınan o ağır yarayı.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta