Ayaklarım zincir mi, yoksa kanat mı takacak?
Ruhum düğümlenmiş, bende iki ihtiyar.
Gitmek bir fısıltı, rüzgârın sesi,
Arkasında bırakmak o sessiz vedayı.
Yeniden doğuşun vaadi, taze nefesi,
Ama yürekte taşınan o ağır yarayı.
Kalmak ise kök salmak, o yorgun yerde,
Aynı gökyüzü altında, aynı hatıra.
Gözlerinde bir dünkü iz, bir de ilerde,
Alıştığın o ağrı, artık sana yara.
Kapının kolu buz, elim yanar tutsam,
Ne ileri adım atılır ne geri çekilir.
Hangi yol daha zor, hangi karar kutsal?
İki kıyı arasında kaybolur gemiler.
Ne bir liman var, ne de keskin bir yön,
Sadece o anlık, soluk bir tereddüt.
Arafta bir ömür, sessiz ve her gün,
Gitmek mi çözümdür, kalmak mı umut?Zühre Türkeli. Nin kaleminden 14.07.2025
Kayıt Tarihi : 15.1.2026 00:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!