Ne gitmeyi becerdik,
ne de gelmeyi,
şimdi hal hatır soranlara cevabımız oldu
gidip geliyoruz…
bazen bir kravat bir ceket takıp,
bazen de her şeyi çıkarıp çırılçıplak,
gidip geliyoruz...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta