Zamanı gelmişti ayrılığın...
Gözlerine yazıldığım şiirlerin kaldı...
Yokluğunda anlamsızlaşan satırlar...
Kıskanılan dokunuşlarından hatıralar...
Zamanı gelmiş vedanın...
Sözlerini yuttum, düşlerimi uyuttum...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta