Gitmek bir daha sana sımsıkı sarılamamakmış
Gitmek arkanda sevenlerinin ağlaması
Senin ise Yüce rabbine kavuştuğun günü düğün ilan etmekmiş
Biz öldüğünü zannederken sen gülermişsin
Bizim ağladığımızı görünce de neden ağlıyorsunuz diye kızarmışsın
Şimdi yanımda gözlerin yok bakabildiğim
Evimin kapısını açan bana hoş geldin diyen annem yok
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
